Vrijwilliger aan het woord - Griet

Geschreven door 3sens. Gepost in Nieuws

FRONT-Griet en BoZou je de lezers in het kort willen vertellen wie je bent ?

Hoi allemaal, 

Ik ben Griet Verheyen 43 lentes jong ;-) woon in Wuustwezel samen met m'n mannetje Luc en onze 2 schatten van Galgo's (Beau en Atilla) uiteraard geadopteerd via Galgo Aid ;-) Vrij nuchter maar goedlachs persoontje, dat het leven heel graag rooskleurig bekijkt. Meestal happy maar dat lukt niet altijd even goed met m'n ziekte van Crohn. Maar we doen ons uiterste best om alles eruit te halen wat er uit te halen valt. Vooral veel wandelen met de honden, daar kunnen we zo van genieten. En dit dan't liefste met m'n camera in de hand, want ik fotografeer heel graag en't liefst van al honden of de natuur in al z'n facetten. Alle seizoenen hebben hun pracht en praal om vast te leggen.


Hoe ben je in contact gekomen met Galgo Aid ?

In december 2011 hebben we onze Beau (Nico) geadopteerd, de eerstvolgende wandeling daarop in het voorjaar van 2012 gingen we voor't eerst mee wandelen met Galgo Aid. Uiteraard had ik tijdens die wandeling ook heel veel foto's genomen, wat blijkbaar ook opgemerkt werd door de vrijwilligers van Galgo Aid. Dus van het één kwam het ander, de foto's werden doorgestuurd om op de fotosite te plaatsen en zo ben ik erin gerold. Vervolgens ben ik met de Galgo Aid Facebookpagina beginnen helpen, op de website de 'hondjes ter adoptie' op plaatsen, huisbezoekjes, hondjes ophalen in de luchthaven, drukwerkjes voor de wandelingen, Medisch Hulpfonds,... Het leuke is dat het een verscheidenheid van dingen is, maar vooral het creatief bezig zijn vind ik heel erg leuk, echt m'n dada.

Waarom ben je vrijwilliger bij Galgo Aid ?

Het is meer dan duidelijk dat er nood is aan hulp, vooral hulp in Spanje.
Voor de asielen waar we mee samen werken, zonder de hulp van de buitenlandse organisaties zitten ze met hun handen in het haar. Elke hulp hoe klein ze ook is, is van mega belang in het asiel. Van bijdragen die we allemaal leveren kunnen ze de honden de medische hulp geven die ze nodig hebben. Net zoals de fleece dekentjes die verzamelt werden waarmee er hondenjasjes werden gemaakt. Ze verwarmen de magere tere Galgo lichaampjes tegen de ergste koude.Als je een asiel bezoekt zie je hoe hoog de nood is aan hulp. En zolang de Spaanse regering de ogen toeknijpt en alles in de jacht ook maar tolereert, zolang zal er spijtig genoeg hulp nodig zijn voor de Spaanse hondjes. En net daarom help ik met hart en ziel mee als vrijwilliger bij Galgo Aid want ik weet dat de centjes goed besteed worden en we helpen waar we kunnen.


Waarom doe je vrijwilligerswerk en wat heeft het je tot op heden gebracht ?

Het leuke aan dit vrijwilligerswerk is vooral het zien open bloeien en groeien van de honden die hier toekomen. Eerst heel weinig vertrouwen in de mens, maar stap voor stap komen ze er allemaal. Bij de ene duurt het wat langer dan de andere om uit hun schulp te komen. Maar als je dan ziet dat ze leren spelen en genieten van hun nieuwe leventje, dan pink je wel eens een traantje weg. Omdat je ziet dat het goed zit. Het is geweldig om ze in hun nieuwe adoptiegezinnen te zien en de foto's te ontvangen van de nazorg. En als je dan ziet dat ze al eens deugnieterij uitsteken, dan weet je het zit helemaal goed. Ze durven 'terug' hond zijn. Ook zo bij onze eigen honden, in't begin heel voorzichtig om een knuffel komen vragen, om nu na x-aantal tijd gezellig dicht tegen je aan te komen kroelen, dat is Genieten met Grote G.

Aan welke leuke ervaring denk je wel eens terug ?

We hebben eens een dagje een pupje opgevangen want het adoptiegezin kon hem pas een dagje later komen halen. Ik kan je wel vertellen, een hele verrijking zo'n Galgo pupje in huis :-) Veel gelachen met kleine Fonsi (nu Bo) maar ook met de handen in het haar gezeten om zijn fratsen, daar iets weg willen nemen en daar een plasje doen waar het niet hoort,... Om nadien te zien en te horen dat hij de oortjes die hij heeft gekregen, dat hij daar nu ook ECHT mee luistert ;-) Elke keer op wandeling is het leuk om van de verschillende adoptanten de verhaaltjes te horen van hun honden en natuurlijk de hondjes in levende lijve te kunnen knuffelen.


Hoe ervaarde je je eerste kennismaking met windhonden ?

Luc had in't verleden al een Ierse wolfshond (Oshka) genaamd, die heb ik zelf ook nog gekend. Toen leerde ik het fantastische lieve karakter kennen van de windhond. Ontzettend lief en ook een 'couch potatoe' (zetel liefhebber). Toen we besloten Beau te adopteren via GAE, mochten we gaan kennismaken met Beau in het opvanggezin bij Gwen. Dat was echt fantastisch want behalve Beau waren er nog veel andere windekindjes die ook allemaal om knuffels kwamen vragen. Voor ons weer een bevestiging van hun fantastische karaktertjes. Ik kan iedereen die ook maar mocht twijfelen, echt aanraden om een Galgo of Podenco te adopteren. Je verrijkt niet alleen hun leven maar ook zeker dat van jezelf !


Heb je een persoonlijke ambitie, die je de komende jaren als vrijwilliger zou willen nastreven ?

Ergens in m'n gedachten zwerft er nog een droom om te verwezenlijken samen met de andere fotografen Gwen en Daniël, een fototentoonstelling ten voordele van de hondjes uiteraard en met in beeld hoe kan het ook anders : de Galgo's en de podenco's, maar dan wil ik graag nog wat beelden maken en verzamelen in de toekomst.

Heb je een tip voor mensen die vrijwilliger willen worden ?

Ik kan iedereen aanraden om vrijwilliger te worden, want daar hebben we zeker en vast ook nood aan. Al kan je maar eens af en toe helpen ... alle hulp is welkom bv tijdens wandelingen, huisbezoekjes doen of als opvanggezin fungeren of... Iedereen is wat ons betreft welkom, want vele handjes maken het werk lichter en vaak ook gemakkelijker. Één voor allen en allen voor één : DE WINDHONDEN.

 

Wij danken

  • Sponsor-ThermoHeizung
  • Sponsor-Bananas
  • Sponsor-Europremiums
  • Sponsor-Hilferd

Wij Danken

  • Sponsor-Goormans
  • Sponsor-VanDenBroeck
  • Sponsor-Immobilli