Reddingsacties van Arca de Noé

Geschreven door 3sens. Gepost in Nieuws

3 mooie reddingsverhalen van onze collega's van Arca de Noé te Albacete.

Reddingsverhaal 1 : Onvoorwaardelijke moederliefde

Wat een moedertje ... eentje uit de duizend, hoe zij voor haar kleintjes zorgde !
Het is een raadsel, hoe dit moedertje met haar kleintjes kon overleven, maar dat ze niets aan het toeval overliet en haar kleintjes goed verstopt had, zoveel is duidelijk. Twee weken lang probeerden de vrijwilligers van Arca de Noé de kleintjes te lokaliseren. De mama hadden ze kunnen lokken met wat eten en ze wisten dat de kleintjes “ergens” in de buurt moesten zitten, maar waar ... Het moederke werd eens met een vangkooi gevangen en een 2 tal uurtjes wachten de vrijwilligers af, terwijl het moederke in de vangkooi zat, of de kleintjes niet zouden komen ... maar niets. Het was spannend want het moederke zwierf rond vlakbij een autostrade en de vrijwilligers vreesden het ergste.

Net toen ze dachten dat de kleintjes misschien overreden waren, hoorden ze in de verte, meters verder, gejank. Het moederke keek achterom en ja hoor, eindelijk vertrouwde ze de vrijwilligers voldoende en leidde ze hen naar haar puppies ! Ze moesten een extra gat in de grond graven om de pupjes eruit te krijgen, maar ze zagen er naar omstandigheden, onwaarschijnlijk goed uit :) Het moederke zelf was aan de magere kant en zat vol met teken, maar na de nodige verzorging in het asiel en een lekker maaltijd, was ze al snel opgekikkerd. Een welverdiende pluim aan de vrijwilligers van Arca de Noa die 2 maal per dag eten gingen brengen aan het moederke om haar vertrouwen te winnen en bleven volhouden !

 

  • 20150404_121507
  • 20150404_122618
  • 20150404_122623
  • 20150404_123017
  • 20150404_123137
  • 20150404_131703
  • IMG-20150404-WA0024



Reddingsverhaal 2 : Barrox

Het verhaal van Barrox is een triestig verhaal met een happy end.  Deze lieverd werd afgedankt door zijn vorige baasjes, zigeuners. Hij was 1 van de vele verschoppelingen ... maar bleef in de buurt van het zigeunerdorp rondhangen, ook al kreeg hij geen eten of drinken meer ... zijn baasjes woonden daar immers, en trouw als een galgo is, bleef Barrox hopen dat hij op een dag terug aanvaard werd.   Een dame uit de buurt was al een paar dagen voorbij gereden en had hem gezien, maar niemand waagt zich zomaar in een zigeunerdorp om een galgo op te halen, zelfs niet als deze galgo een verschoppeling is.   Na een tijdje gaf Barrox het op en begon hij zich wat verder van het dorp te begeven.  De dame belde de vrijwilligers van Arca de Noé die op een veilige afstand een vangkooi met eten neerzetten.  Barrox was helemaal uitgehongerd, dus het duurde niet lang voordat hij op de geur van het lekkere vlees in de vangkooi afkwam.  Barrox blijkt een echte lieverd te zijn met het typische zachtaardige galgo karakter.   Hij zat vol teken, hing vol met opgedroogd slijk en was helemaal gedehydrateerd.   Hij is nog een beetje timide en moet duidelijk nog bekomen van zijn avontuur en wennen aan de nieuwe omgeving.  Dit mag hij gelukkig doen in een opvanggezin in Spanje en niet in het drukke asiel.  Weer eentje gered, dankzij een lieve Spaanse dame die onze collega’s van Arca de Noé contacteerde.

  • 20150401_205742
  • 20150401_215137
  • 20150401_215221
  • 20150401_215230
  • IMG-20150401-WA0024





Reddingsverhaal 3 : Marta

 

Marta is een dapper en snel meisje dat geleerd heeft om haar plan te trekken en zich niet te laten doen. Slim als ze is, kwam ze wel eten uit de hand van Marifelix, 1 van de vrijwilligers van Arca, maar toen deze haar bijna te pakken had, sprong ze weg en ging weer lopen. Elke keer als Marifelix dacht, nu heb ik haar, kon Marta opnieuw ontsnappen. Ze kon daar echter niet blijven rondhangen op het rond punt, want de kans dat ze zou aangereden worden was veel te groot. Besefte ze maar dat Marifelix haar geen kwaad wou doen maar haar wou redden ... maar ze vertrouwde het niet en sprong over een muur en ontsnapte ... Enkele dagen later werd ze opnieuw gezien in een ander dorp, een 20 tal km verder. Onze collega’s kregen een telefonische oproep dat er een galgo hun vuilnisbakken altijd kapot maakte en al het afval daardoor op de grond lag. Omdat Marta duidelijk hongerig wass, maar ook te snel om gewoon te kunnen pakken, werd de vangkooi opgesteld. En ja hoor, ook hier was de honger sterkter dan de achterdocht voor die rare kooi en kon Marta na enkele uurtjes in veiligheid gebracht worden. Intussen is Marta een vrolijk en sociaal diertje en blijft er niets meer over van haar angsten.

 

 

  • 20150401_192229
  • 20150401_192337
  • 20150401_193702
  • 20150401_193722
  • 20150401_193731

 

Wilt u Arca de Noé helpen deze medische kosten te dragen ?  Dit kan, door een bijdrage aan ons Medisch hulpfonds.

Wij danken

  • Sponsor-ThermoHeizung
  • Sponsor-Bananas
  • Sponsor-Europremiums
  • Sponsor-Hilferd

Wij Danken

  • Sponsor-Goormans
  • Sponsor-VanDenBroeck
  • Sponsor-Immobilli