Van Mery naar Amy

Geschreven door 3sens. Gepost in Adoptieverhalen

Mery AmyHallo, Ik ben Amy en dit is mijn verhaal met een happy end dat begint in Spanje ...

Net zoals zovele galgootjes op het einde van het jachtseizoen, was ik niet langer gewenst. Gelukkig voor mij kwam ik terug bij Arca de Noa en stelde Mateo me voor aan Galgo Aid Europe. Zo maakte ik al snel de reis naar Belgie en mocht ik de kneepjes van het 'familie honden vak' leren bij Lily en Rony te Koksijde, mijn opvanggezin. Bij Lily en Rony had ik ook veel hondenvriendjes en met Ralf kon ik lekker ravotten maar ook heerlijk dicht naast mekaar liggen luieren.

Reeds een paar weken later kwamen mijn nieuwe mama en papa mij bezoeken, samen met Kenzo, die mijn nieuwe broertje zou worden.

 

Vrijdag 23 maart was het dan eindelijk zover ... ik werd opgehaald aan het zeetje en werd meteen omgedoopt tot Amy !

Mijn nieuwe mama en papa hadden een mooie halsband voor mij laten maken voorzien van mijn naam, ik denk dat ik een verwende mie ga worden :-)
De eerst dagen heb ik véél nieuwe dingen ontdekt. Mijn nieuwe broertje Kenzo en ik hebben een hondenkamer voor ons alleen voorzien van een zetel, véél speeltjes en een grote drinkbak voor als we dorst hebben van het vele spelen. We hebben zelfs een kleine TV op de kamer staan maar die hebben mijn mama & papa even weg gezet voor de zekerheid.

We hebben ook een grote tuin die speciaal voor mij voorzien is van een hoge omheining en een hoge poort. Ze hebben echt kosten of moeite gespaard om mij een goede thuis te geven en ik voel me echt wel bijzonder zo ... Samen met Kenzo rennen en spelen in de tuin, dat is pas echt genieten, wat een leven !

In mijn nieuw gezin zijn er ook poezen aanwezig ... het is soms nog moeilijk om aan hen te weerstaan. Vooral Zina vind ik leuk daar ze klein is een beetje raar loopt en dan kan ik natuurlijk niet anders dan achter haar aan te zitten. Dat vind mijn mama niet zo leuk en ik mag enkel buiten spelen met de poezen.

In het begin vond ik het eng om alleen met Kenzo in onze kamer te slapen en daarom mocht ik een paar nachtjes mee naar boven op het bed van mama en papa slapen. Maandag 25-03 was de grote dag om even alleen te zijn met mijn Kenzo ... dit was iets minder leuk ! Daar ik nog niet graag alleen ben heb ik een bloempot stuk gemaakt, ben ik losgebroken uit de hondenkamer ((over het hekje gesprongen zoals alleen een galgo dat kan ha ha) en heb ik een plasje gedaan in de gang ... Gelukkig hebben mijn mama & papa heel veel geduld met mij en intussen lukt het al veel beter om een paar uurtjes alleen te zijn want ik leer snel. De woordjes "af" en "wandelen" ken ik al goed en uiteraard heb ik een goed voorbeeld aan mijn toffe broertje Kenzo. Wanneer we een grote boswandeling gaan maken zijn, is het leuk om daarna lekker te luieren op het zitkussen.

Jullie horen het al ik heb het hier echt naar mijn zin maar dien nog veel te leren.

Ik dank Arca de Noa, Galgo Aid en mijn opvanggezin (Lily & Ronny en mijn vele vriendjes daar) dat ik dankzij hen nog een mooie toekomst tegemoet kan gaan.

Getekend Amy