Gorka & Virlao

Geschreven door 3sens. Gepost in Adoptieverhalen

IMG 0002 4Hallo. We zijn al lang dierenvrienden en hadden vroeger in ons ouderlijk huis ook al honden gehad. We woonden ondertussen al ongeveer 7 jaar samen en hadden ongeveer een jaar en half ons eigen huisje gekocht, dus dachten we eraan om een hond in huis te nemen.

We hadden al gehoord hoe erg de situatie in Spanje is met de windhondjes. Op de kerstmarkt hier in Hamme (geloof december 2OO7) kwamen we voor het eerst in contact met Galgo Aid. Vanaf toen hield ik regelmatig de site in het oog maar in ons huurappartement mochten we nog geen dieren houden dus nog even moeten wachten op ons eigen stekje.

In augustus / september 2009 was het zover. We hadden eerst ons oog laten vallen op Boris maar hiervoor waren we net te laat, dus bleven we verder kijken. En opeens was hij daar, Gorka. Een prachtige galgokruising pup van 5 maanden oud, gevonden in een vuilniscontainer. Hij zat in opvang bij Gwen en Sjoerd

We namen direct contact op met Galgo Aid en 2 dagen nadien kwam men al een huisbezoekje doen. Alles was in orde en de volgende dag kregen we al een telefoontje dat we hem mochten adopteren. We waren supergelukkig en de volgende dagen duurden oh zo lang.

 

Na een telefoontje met Gwen, de opvangmama, mochten we op 17 oktober kennis gaan maken met onze Gorka. Alles verliep vlotjes dus kon hij direct mee met ons naar huis. Het vrouwke mee achter in de grote koffer want hij was zo bang in dat rijdend ding. Eénmaal thuis gekomen verliep alles heel goed. Gorka was een superpup. Een rustige hond, enkel schrik van vele dingen die hij natuurlijk nog niet kende. Ocharme. De eerste nacht een beetje geweend net als wij gingen slapen maar dit ging snel over. S'morgens had hij zijn behoefte in de keuken gedaan maar ja, alles is nieuw voor hem hé.
Dit was dan ook enkel de enigste keer dat dit gebeurd is. Hij leert alles heel snel. Op een paar dagen ging hij al op zijn hondentoilet. Eens een gewente blijft hij daar gaan.
Dan terug werkdag. Gorka blijft mooi in de living slapen en zijn mand of de zetel en heeft nooit iets vernield. Ja, de portemonnee van het vrouwke heeft hij eens stuk gebeten maar dan moet ze hem ni laten liggen. Voor de rest gedraagd hij zich voorbeeldig.

Ondertussen zijn we alleibei al vrijwilliger geworden bij Galgo Aid. En hadden ook al enkele wandelingen mee gedaan.
Dan was het bijna valentijntjesdag 2010. Op 9 februari werd Virlao op de site gezet. Een witte galgo van 7 maanden oud. Wij direct contact op genomen met Galgo Aid omdat we al aan het denken waren voor een broertje voor Gorka.

Eindelijk was het zover : 14 februari. Wij met Gorka naar de luchthaven van Zaventem want Virlao zou tegen 11:45 aankomen met vluchtnummer JAF7058, samen met Zamorana en Hanzel. Met z'n allen stonden we samen te wachten in de aankomsthal. Ons geduld werd nog even op de proef gesteld, want de vlucht had vertraging. En daar was opeens de eerste transportkooi die met Linda en Natasha en de kinderen die retour van vakantie kwamen, was meegekomen.

Dan snel naar de parking om de hondjes hun pootjes eens te laten strekken. Virlao kwam uit de box en gaf direct kusjes aan ons. Gorka bekeek alles een beetje vanop afstand. Hij vond het maar raar om een broertje te krijgen en gaf af en toe een grom.

Het vrouwtje dan maar weer in de koffer om de vrede te bewaren tussen die twee. Virlao viel direct in slaap tot we thuis waren. Dan eerst eens alles besnuffelen en buiten een plasje gaan doen. En dan natuurlijk goed zijn buikje vol gegeten want zag er nog zo mager uit. Toen gaf Gorka toch een teken om samen een beetje te spelen. Het verliep al bij al nog goed. Enkel als hij te dicht komt liggen bij Gorka geeft bij wel eens een grom. Nu nog steeds. Virlao heeft echt van niets bang, bezoek, lawaai, stofzuiger, boren enz. het maakt voor hem allemaal niet uit. Hij wil overal bij staan en alles van dicht bij bekijken.
In het begin had hij enkele accidentjes met zijn behoefte maar zag hoe Gorka telkens op zijn toilet ging en op den duur ging Virlao gewoon mee.

De eerste twee weken was hij ook een braaf beestje maar dan begon hij ons te testen om te zien hoe ver hij kon gaan. Hier en daar sneuvelde eens een orchidee en een pluche beer maar dat viel al bij al nog goed mee. Tot hij opeens de stof van de zetel super lekker vond. Dat was natuurlijk veel minder maar dat weet je nu éénmaal dat dit kan gebeuren als je een pup in huis neemt. Ook een nieuw hondenkussen met die kleine bolletjes in is zo plezant op volledig stuk te maken. Vrouwke kon er natuurlijk ni zo mee lachen als ze thuis kwam in een wit tapijt van bolletjes. Langs de andere kant kan hij super lief zijn en komt hij dan zo dicht mogelijk bij zijn baasje liggen.
Zijn ook al een weekendje naar onze caravan gegaan naar zee met onze twee schatjes en was super goed verlopen. Lange wandelingen gemaVele groetjes
akt op de dijk en in het stad van Blankenberge en Wenduine en s'avonds lekker in het zand gelopen opt strand. Virlao wil natuurlijk elke hond die voorbij wandelde begroeten want ja hij is oh zo enthousiast hé. Waren zo moe dat ze de volgende dag dat we thuis waren bijna een hele dag liggen luieren hebben.
Dus kunnen nu regelmatiger nog eens naar de kust gaan.

voor de deur staat is het ook beter weer om thuis schone wandelingen te maken en ook natuurlijk de wandelingen die georganiseerd worden door Galgo Aid. Is dan ook heel fijn om naar uit te kijken omdat je dan vele hondjes nog eens terug kan zien met hun baasjes. En dan is er ook de kans om nog eens een babbeltje te slaan met de één of andere.

Dit was zowat de samenvatting van onze twee windekindjes die we op korte tijd toegevoegd hebben aan ons gezinnetje en we willen iedereen van Galgo Aid ook nog bedanken voor de snelle en vlotte regelingen bij beide adopties.

We hopen dat jullie in de toekomst zo nog vele hondjes een goede thuis kunnen geven en wensen alle huidige en toekomstige adoptanten nog veel succes met hun windekindjes.

Gorka & Lao
en van Katja & Pascal

 

No images found.