Nico

Geschreven door 3sens. Gepost in Adoptieverhalen

Nico1Nico noemt nu Beau ! Hij is dan ook een echte Black Beauty, een prachtig diertje !

Zoals je kan zien aan de foto's, een heel normale galgo ...
Na een goedgekeurd huisbezoekje is het wachten dan eindelijk voorbij en mogen Griet & Luc gaan kennismaken met ons ludiek Nicootje.


Zondag 4 december Kennismaking

Mailtje van opvangmama Gwen : Luc en Griet zijn deze namiddag komen kennismaken met Nico. Ik denk dat ze alle 2 direct "de klik" hadden met Nico, amai ! Nico wist precies dat ze voor hem kwamen, raar hoor en hij ging hen ook gelijk begroeten. We zijn dan een stukje gaan wandelen in het bos naast ons met Nico (en Galéon en Samuga). Luc en Griet vonden het zalig om met Nico te wandelen, hij loopt dan ook super mee aan de leiband en trekt 0,0 :-) Tijdens het wandelen (ook ervoor en erna uiteraard) stond Nico gans de tijd bij Luc en Griet om aaikes en knuffeltjes. Dus dat zit goed, heb er een goed gevoel bij. Ze komen hem 12 december halen.

 

1ste dag thuis in Wuustwezel

Ik was nog bij mijn opvangmama en nog maar net uit de douche en ik hoorde een auto, m'n oortjes in de lucht en nieuwsgierig zoals ik ben ging ik kijken wie daar aan de poort stond. Dat was m'n nieuwe vrouw'ke, die ik al eens een keer gezien had. Zij kwam binnen en maar babbelen en babbelen en dan gingen ze nog papieren invullen ?! Wat heeft dit toch allemaal te betekenen ? Maar ik blijf toch maar staan want ik word gestreeld en vind dit zo fijn ! Eens effe naar mijn opvangmama kijken die het duidelijk moeilijk heeft. Mijn vrouw'ke is toen naar de auto gestapt en is daar mijne nieuwe halsband en m'n frakske gaan halen, dat is wel lekker want ik bibber wel een beetje, misschien ben ik toch wel wat zenuwachtig ook, mijn band doen ze rond mijn nek en er wordt nog eens goed gecheckt of ik echt wel goed vasthang en dat is nodig ook hè, stel je voor dat ik zou schrikken dan ga ik misschien lopen en dit wil niemand. Dan korte metten gemaakt in't afscheid want mijn opvangmammie vind dit ook maar niks.

Dus vrouw'ke en ik stappen naar de auto, eerst heb ik niet veel zin maar dan zie ik daar een snoepje liggen en ah ook nog eentje op de zetel :-) mmm lekker, ik word vastgemaakt aan de gordel en we starten en dan kijk ik toch nog effe om, dag vriendjes allemaal ik mag mee ! Hopelijk vinden jullie zelf ook snel een nieuw mandje !

Onderweg vind ik het leuk in de auto, ik kijk rond en af en toe kom ik eens vooraan kijken en leg mijn hoofd op de schouders van m'n vrouw'ke. Die vind dat precies wel leuk, want ze streelt over m'n koppeke :-) De rit heeft wel 3 kwartiertjes geduurd en ik ben zo moe dat mijn ogen bijna toevallen, maar ik vertik het. Ik wil zien waar we naartoe gaan. Bij aankomst rijden we een ondergrondse garage binnen, oeeeeeee dat is raar de auto gaat naar beneden. Vrouw'ke parkeert de auto, dan mag ik eindelijk uitstappen. Ik ben nieuwsgierig en steek mijne kop als eens buiten. Dan gaan we naar de lift en ja hoor, ik heb hier geen problemen mee, ik volg gewoon het hand van m'n vrouw'ke, hihi daar zit een snoepje in. Ik had er zo ook wel in gegaan hoor, maar stttt niet zeggen, dat weet zij niet :-)

Dan stoppen we op't gelijkvloers en stappen terug uit, nu ga ik voor de 1ste keer wandelen met 't vrouw'ke, ik loop heel flink mee, ik trek niet ! Onderweg plas ik een aantal keren. Dan wandelen we terug richting thuis, komen we daar zo'n klein hondje tegen, ne York. Ik ben voorzichtig maar toch nieuwsgierig. En dan stappen we verder tot aan de brievenbus, vrouw'ke maakt ze leeg, gelukkig zitten er geen rekeningen in ;-)

Dan gaan we terug naar binnen, de lift in en naar boven, ik woon nu op de 2de verdieping, ah en dan gaat de deur open en maakt 't vrouw'ke mij los. Nu kan ik alles gaan verkennen en ik doe dat dan ook, op mijn manier. Voilà se, efkens terrein afbakenen, want dat is hier allemaal van mij. Ik vind het wel raar dat mijn vrouw'ke het opkuist, waarom toch ;-) Dat afbakenen was wel maar eenmalig hè, ik heb duidelijk gemaakt dat dat hier allemaal van mij is en dat is goed voor mij. Nadien heb ik mij naast vrouw'ke op de zetel gelegd en hebben we gewacht tot het baasje thuis kwam. We zijn hem gaan opwachten aan de bus en ja hoor, ik kende hem nog wel. Dat stelde me gerust, het was gene vreemde voor mij :-)

Ik heb s'avonds mijne pot ook direct leeggegeten, in ene keer. Ik had echt wel honger, amai ! Nadien zijn we nog gaan wandelen, amai de wind stak op. Maar ik stapte goed mee, onderweg ben ik een nieuwe vriend tegen gekomen, t'is ne grey, den Charlie. Ik kan hem wel hebben, we hebben elkaar eens besnuffeld en goedgekeurd. Hèhè, binnenkort gaan we eens samen wandelen. Maar nu wil ik m'n baasjes echt beter leren kennen, ik vertrouw ze al wel maar ben toch nog een beetje voorzichtig. Hoe zou je zelf zijn, zeg ik heb al genoeg meegemaakt in't verleden.

s'Avonds nog gezellig met 't vrouw'ke in de zetel en dan gingen ze slapen, wat moet ik nu toch doen ?! Ik wist het niet goed en ben dan maar een kijkje gaan nemen in de kamer van m'n baasjes. Ik was nog wat bang en ben dan bij hun gaan liggen op mijn kussen. En ja, ik heb daar heel de nacht geslapen als een roosje ;-)


2de dag

De volgende dag was vrouw'ke en baasje heel de voormiddag bij mij, ik vond dit heel leuk maar als er iemand naar toilet is of naar een andere kamer moet ik ze toch wel effe zoeken ;-) wandelen doe ik al perfect en de plasjes buiten doe ik ook goed. Dan is het middag en vertrekt het vrouw'ke naar't werk, ik kijk nog effe in de auto en weg is ze. Heel de namiddag heb ik liggen knorren in mijn mand en vooraleer ik het wist stond ze daar al terug in de living. Ik sprong uit mijn mand om ne goeidag te zeggen en een kop'ke te geven, ik ben blij dat ze terug is, wiggel waggel met mijn staart :-)

We gaan een tijdje later eten, ik eet mijn pot al elke keer goed leeg en kijk met mijn bruine lieve ree-oogjes of ik nog wat krijg. Als ze zelf s'avonds eten, ga ik eens aan hun bord ruiken waar 't vlees op ligt, baasje neemt wel een risico, hij gaat patatjes en bloemkool halen in de keuken, maar ik gedraag me. Ik ben er af gebleven. Nadien gaan stappen door dat winderig weer, ik stap goe mee maar mijn frakske vliegt wel wat weg soms. Ik ben er niet helemaal gerust in.

En dan viel de nacht, ze deden de lichtjes uit en gingen slapen. Dan ging ik mee naar de kamer maar ik kwam vragen of ze m'n kussen terug in m'n mand wilden leggen, ik wil in mijn mand slapen. Het is er lekker in en ik heb weer heel de nacht doorgeslapen ondanks dat het buiten toch wel wat stormde.


3de dag

De volgende morgen hoor ik in de verte de wekker van m'n vrouw'ke. Die is zot zeker, ti's nog donker buiten, ik blijf lekker liggen. Vrouw'ke vertrekt naar't werk en ik blijf bij 't baasje of is het andersom ;-) Hij komt bij mij liggen in de zetel, hij wordt wakker gebeld hihihi, hij kan eruit :-) Het zijn die van GAE om te vragen hoe ik het doe. Vol lof wordt er over mij gesproken, mijne neus krult ervan. Och nee, dat is mijne wipneus :-)

Zo, dat was het voor nu mijn pootjes doen er pijn van, van heel dat verhaal hier, voilà nog wat foto'kes erbij voegen en dan kan iedereen lezen hoe ik mij gedragen heb de 1ste dagen.

Ik hoop voor mijn andere vriendjes dat zij ook nog een goei mandje krijgen, ik ben zo blij met het mijne en dat net voor Kerstmis.

Alvast ne potige kerstmis en een vreedzaam Nieuwjaar 2012 Likjes van Beau (Nico)