Reisverslag Jolanda (Jul-2010)

Geschreven door 3sens. Gepost in Reisverslagen

FRONTHoe het allemaal begon ...

Februari 2010 krijgen we een huisbezoekje van Anita, omdat we graag een vriendje voor Lucia ons galgo meisje wilden, en ons oog op Crono hadden laten vallen.

Tijdens het huisbezoek verteld Anita ook over de asielen in Spanje en haar trips naar de asielen ter plaatse. De blik in haar ogen ... de ervaring ... ik word er helemaal week van en mijn interesse als dierenvriend is gewekt.

De verhalen spreken me heel erg aan en ik zou graag eens met eigen ogen ter plaatse willen gaan kijken, dus vraag ik Anita me te laten weten als er nog eens vrijwilligers gaan, en of ik dan mee mag.

Eind juni krijg ik een mailtje van Anita dat een vrijwilliger naar Spanje gaat, en of ik nog zin heb om mee te gaan ? Fijn dat ze eraan gedacht hebben en 'ja hoor', en of ik mee ga !

 

 

Bij aankomst gaan we eerst even wat eten en ons opfrissen en dan op weg na Sonja. Sonja is een spaanse dame met een hart van goud, een hart voor dieren. Ze woont in het spaanse binnenland en vangt bij haar thuis verschillende honden op. Als het te druk wordt, brengt ze de honden naar een plaatselijk 'asiel' ... Na een ritje van vier uur onderweg nog even een hondje opgepikt van 15 jaar die iemand niet meer moest ? Dat was echt raar ! Wie doet nou zijn hond weg na 15 jaar ..?? Bij aankomst bij Sonja eerst wat gedronken dan na haar honden gaan kijken. Ze had er 17 zitten dus best veel, maar de honden vonden het gewelldig al die aandacht.

De volgende dag met Sonja naar het asiel waar ze de honden naartoe brengt als ze zelf geen plaats meer heeft thuis. Het is een klein asiel .. de naam amper waardig, waar de honden zaten zonder schaduw, dus het was bloedheet voor die beestjes ! Echt erbarmelijke omstandigheden, maar de meneer van het asiel doet zijn best, met de middelen die hij heeft. 

  • A01
  • A02
  • A03
  • A04

De dag erna gingen we naar Arca de Noa, het asiel in Albacete waar Galgo Aid het meeste mee samenwerkt. Daar zaten heel veel galgo's in de galgo patio. Allemaal lief en mooi, maar ja, ook al wil je ze op zo'n moment allemaal meenemen, dat kan natuurlijk niet. Maar we wisten wie er mee naar Belgie kwammen met ons : 7 mooie lieve galgo's, dus ik dacht weer 7 die een mooi leven tegemoet gaan.

Er zaten ook veel andere rassen en kruisingen, zoveel honden (500 tal), had ik nog nooit gezien. Maar ze worden goed verzorgd bij Ara de Noa. De mensen daar zijn super en doen alles voor de honden.

  • B01
  • B02
  • B03
  • B04

De vriend van 1 van de vrijwilligers van Arca de Noa, Rosario, had ook paarden, dus daar moest ik ook een kijkje gaan nemen natuurlijk.

Om half 1 's nachts naar bed en om 4 uur alweer opstaan. Op de luchthaven blijkt het nog een hele toer om alles in goede banen te leiden en te regelen maar eind goed al goed.

Ik vond het een super ervaring, zeker voor de eerste keer. Leuk om mee te maken en voor herhaling vatbaar.