Fast Fredo Racing Team

Geschreven door Daniel op . Gepost in Adoptieverhalen

Fredo

Mag ik mezelf even voorstellen, mijn naam is Fredo, formally known as Fred.

Ik ben een leuke ruwharige podenco en ik heb in mijn jonge leven in Spanje gewoond, asiel ofzo heet dat.

Op een dag werd ik opgemerkt door mijn meter Ingrid en werd er gesproken over een reisje naar België. Blijkt dat er in België een gezin was waar een plaatsje was voor mij. Het werd wel heel spannend. Ik werd gewassen en geknuffeld en mocht met een grote vogel vliegen naar het  verre België. Eerst was ik wel wat schuchter, ik blafte immers geen Belgisch. Maar al snel bleek dat ik mij geen zorgen moest maken, met een Duitse Staande en een Amerikaanse Cocker zat ik in een multicultureel gezin en blaffen was geen probleem. Ik noemde Kappo en Loris al snel “broers” en we werden partners in crime. Ik leerde mijn huis kennen en mijn tuin en mijn wandelroutes…..tot er plots een huis op wielen voor de deur stond. Moest ik nu weer verhuizen? Maar nee, Kappo en Loris waren door het dolle heen, we gingen op vakantie of zoiets. Enfin, hoe het heet was niet belangrijk, het was een super ervaring. Omdat we allen zoveel tijd samen doorbrachten konden we elkaar al snel niet meer missen en mijn nieuwe mama en papa zijn ook leuke mensen. Ik liet ze dat snel merken met een likje. We wandelden veel en speelden veel. Op een gegeven moment moest Kappo iets gaan doen wat “canicross” heet. Ik mocht eens mee gaan kijken en dat zag er wel leuk uit. Op de camping mocht ik dan met papa al eens een stukje gaan joggen maar Kappo zei me dat een wedstrijd toch nog iets anders was en dat ik goed moest kijken. Hijzelf had alles geleerd van de beroemde cocker Ralf, helaas te vroeg heengegaan. Maar hij was een toptalent en hem evenaren is bijna onmogelijk volgens Kappo. Enfin, ik liep graag dus ik jogde lekker mee.

Op mijn eerste verjaardag, op 1 september, heb ik een heuse fiesta gekregen van mama en papa, compleet met tent, tuinfeest, ballonnen en veel cadeau’s. Ik was nu volwassen en officieel lid van het gezin. Hoe cool is dat hé!

Mama en papa hadden op voorhand al veel gelezen over mijn ras maar ik blijk dus echt wel nog specialer te zijn dan de boekskes schrijven. Ik ben gewoon een tophondje. Ik ben heel braaf thuis binnen, op een paar puppystreken na, ik ben buiten heel actief, ik ben super met andere honden. Ik heb al veel mensen en zelfs kindjes gezien en ik vind dat allemaal superleuk. En opeens ontdekten mama en papa nog een kwaliteit in mij.

In september was er een leuke cross waar Kappo en Loris zouden deelnemen, iets gelijkaardigs als wat ik in Frankrijk al had gezien. Papa vroeg of ik eens wou meedoen en ik wilde wel eens proberen.

Euh, ja, papa is een week stijf geweest van met mij te lopen, ik bleek talent te hebben. Kappo vond het wel heel speciaal want hij had nooit gedacht dat er thuis nog een hond zou zijn met de kwaliteiten van Ralf. Ik vond het zo leuk om te doen! Ja, dat was echt kicken, snel crossen door het bos en andere hondjes voorbijsteken, cool!

Enkele weken later stond een canicross in Duitsland op het programma. Kappo zou daar steppen en ik mocht met papa lopen. Bij de eerste start wist ik het nog niet zo goed, er was een groepstart ofzoiets en ik begreep het niet zo goed dus ik was naar papa aan het kijken om wat uitleg toen alle honden vertrokken. Ja, dat kon ik niet laten gebeuren en ik ben als een volleerd talent erachter gelopen. Papa wist niet waar hij het had. Bleek dat we een tweede tijd hadden gelopen. Er volgde nog een nachtloop, superleuk met al die lampjes, en een afsluitende loop de dag erachter. Ik ben dus echt tweede geworden en heb een zilveren medaille gewonnen en mocht zelfs mee op het podium.

Papa en mama trainen nu met mij zodat ik kan genieten van het lopen. Later mag ik ook steppen als ik dat graag doe, maar ik ben er zeker van dat dat ook leuk is, Ik ben geboren om te lopen en ik amuseer me te pletter!

Oh  ja, binnenkort mag ik ook naar school. Kappo en Loris hebben dat ook gedaan en ze zijn daar heel slim van geworden. Mama en papa zeggen wel dat ik nu al heel slim ben maar wie weet kan ik binnenkort nog veel meer, professor Fredo, klinkt wel mooi!

Grappig wel, in Spanje was ik niets en nu ben ik officieel canicrosshond (officially known as Fast Fredo racing team) en deel van een leuk gezinnetje. Ik ben heel gelukkig en zo ook het levende bewijs dat podenco’s superhondjes zijn, heel getalenteerd en veelzijdig.

 

Dikke poot, Fredo

Enkele filmpjes

UK betting sites, view full information www.gbetting.co.uk bookamkers

Wij danken

  • Sponsor-Galguino
  • Sponsor-ThermoHeizung
  • Sponsor-EuroPremium

Wij Danken

  • Sponsor-DCM
  • Sponsor-Goormans
  • Sponsor-Doggyshop